Xavier schrijft:
Na een toch wel lange afwezigheid (3 dagen!) zijn we er terug. Vanaf nu wordt ook telkens de naam van de persoon die het schrijft bovenaan het dagboek vermeld, zodat er geen verwarring meer kan ontstaan over wie wat geschreven heeft.
Nu terug over naar de orde van de dag. De voorbije dagen was het weekend (en ja, maandag rekenen wij ook nog tot het weekend aangezien we geen les hebben) en zaterdagavond kwam de zus van Barbara op bezoek. Ze landde met het vliegtuig in Warschau en kwam dan met de trein om 23u32 in Łódź aan. Wij gingen ze gaan oppikken aan het station. Omstreeks 22u40 vertrokken we dan ook richting station, maar op de weg tussen dormitories en bushok kwamen we de bus al tegen. We begonnen te lopen om hem toch nog te halen maar kwamen tot de conclusie dat het ons niet ging lukken. De bus bleef echter heel wat langer dan normaal bij het bushokje staan. Waarschijnlijk had de buschauffeur ons zien lopen en was hij zo vriendelijk om te blijven wachten. Na wat heen en weer gediscussieer van “hij blijft staan, gaan we lopen?” en “moja, hij zal dan weer juist vertrekken als we beginnen lopen” kozen we er dan toch voor om ernaartoe te lopen. Door het lange twijfelen was er echter al een hele tijd verstreken en, inderdaad, net toe we weer begonnen te lopen, reed de bus weg.
Geen paniek echter, er zijn hier bussen om de 7 minuten, dus we gingen gewoon wat later zijn. Echter, bij de bushalte aangekomen bleek het de laatste bus te zijn die juist vertrokken was.
Gelukkig rijden er hier ook nachtbussen en 15 minuten later konden we de N6 nemen richting centrum. We wisten echter niet welke route deze bus nam en plots wisten we dan ook niet meer waar we waren. We sprongen dan maar van de bus en haalden ons plan boven. We vonden onze weg terug en besloten om nu te voet te gaan. Ondertussen was het al 23u30 en stond Annelies al aan het station op ons te wachten. We stuurden dan maar een sms om haar te verwittigen dat we een tijdje later gingen zijn.
Om 00u kwamen we dan eindelijk aan het station aan en vonden we Annelies terug. Om niet nog eens zo lang onder baan te zijn besloten we dan maar om een taxi terug te nemen naar de dormitories. Het kostte ons 17,5 Zloty, maar in 10 minuten waren we wel op de juiste plaats!
Zondag zijn Barbara en Annelies Łódź wat gaan verkennen en gaan shoppen. Ikzelf bleef liever thuis om aan mijn paper te werken. Ik heb nog wat in te halen op Barbara en misschien wilde de zusjes wel eens alleen op pad gaan.
Maandag sliepen we dan uit (tot 11u30) en na het ontbijt trokken we weer het stadscentrum in. Onverwachts kwamen we nog een oud station tegen uit de tweede wereldoorlog van waaruit de joden uit Łódź naar werk en strafkampen werden getransporteerd. Hier was nu een heel mooi monument van gemaakt. Raar dat zelfs dit nergens in een toeristische gids vermeld staat, want het is het bezoeken waard! Na een bezoek aan Ulica Piotrkowska (de langste winkelstraat van Europa) zochten we ons een leuk plekje om te eten. (foto's hier). Barbara en Annelies konden het niet laten om enkele winkels binnen te gaan en het resultaat was dan ook een paar nieuwe schoenen voor Barbara. Ze had er echt nodig, want ze had er niet zoveel meer! ;) Erna gingen we nog eens naar Manufactura om daar een dessert te eten. In het naar huis komen werden we nog eventjes lastiggevallen door een Pool die vond dat we pools moesten leren en zo nog 5 minuten achter ons aan gelopen heeft terwijl hij een heleboel Poolse (waarschijnlijk geen al te schone) woorden toeriep. We hebben het echter overleefd en beginnen zo'n dingen ook al een beetje al heel normaal te beschouwen. Het Poolse leven begint ons in zijn greep te hebben!
Om af te sluiten nog enkele wist-je-datjes: (jaja Tine, we pikken deze rubriek van jou!)
Wist je dat…
groetjes,
Barbara & Xavier