Xavier schrijft:
Hallo, we zijn juist terug van Poznań en laten we zeggen dat het een héél tof weekendje was.
Samen met Andrei en Catalin, twee Roemenen, hadden we al beslist dat we Poznań eens wilden bezoeken. Vorige week was het hostel echter nog gesloten wegens renovatiewerken.
We gingen met de auto omdat 1 van de 2 autostrades die in Polen liggen toevallig Poznań en Łódź verbinden. We vertrokken zondag omstreeks 9u30 en 2 uurtjes later waren we aangekomen op onze bestemming: Ulica Wrocławska 16, het adres van het hostel. Enige probleem: Op dit adres was er geen hostel te zien. We hadden gereserveerd door een mail te sturen, dus het enige dat we mee hadden was het adres en het emailadres. Geen probleem, we zijn mensen van de wereld en wij vier samen (Barbara, ik en de twee Roemenen) we spreken wel wat verschillende talen (Engels, Frans, Nederlands, Duits, Roemeens, Italiaans, 3 woorden Pools en een beetje Spaans) en trokken daarom onze stoute schoenen aan om het te vragen aan ‘de man in de straat'.
De eerste man die we tegenhielden was een Pool, maar wonder boven wonder sprak hij perfect Engels, enige probleem, hij was zelf ook toerist en wist dus niet waar we het “Frolic Goats Hostel” konden vinden. Poging 2: twee jongeren die onze richting uitkwamen. We vroegen of ze Engels spraken en ze zeiden “nee”. We zijn echter al wat gewoon in Polen en vroegen toch of ze het hostel niet wisten zijn. In goed Engels begonnen ze ons uit te leggen waar het was. We haalden ons plannetje boven en ze duidden ons een plaats helemaal langs de andere kant van de stad aan. We wisten echter dat het toch ergens heel dicht bij de ‘Rynek', het centrale plein moesten zijn (op hun website staat namelijk dat het hostel op 100m van de Rynek lag). We deden dus alsof we heel blij waren met de info, bedankten ze en gingen dan toch onze eigen weg. Poging 3: op de Rynek was er een boekenwinkel waar we het nog eens gingen vragen in de hoop dat ze een toeristisch plan zouden hebben van Poznań, met hotels en hostels op. (O ja, voor mensen die nu denken: “waarom gaade nie naar den toeristischen dienst?!?”. We hebben daar natuurlijk ook aan gedacht, maar die was niet open op zondag!) In de boekenwinkel wisten ze dus ook van niets, dus was onze enige hoop een email sturen en hopen dat ze het zouden lezen. We vroegen dus aan de vriendelijke verkoopster, Kate of we eventjes van op haar PC een mail konden sturen. Geen enkel probleem, de mail werd verzonden, met de vraag of ze ons eens konden opbellen. We lieten ook ons gsm-nummer bij Kate achter moesten ze eventueel een mail terugsturen.
Een half uurtje later kregen we van Kate een sms. Ze had het telefoonnummer voor ons opgezocht in een telefoonboek ofzo. In ieder geval, op dit moment waren we juist iets aan het drinken, en Andrei had zijn laptop bij. Toevallig had hij zijn laptop niet afgesloten maar gewoon dicht geklapt. Gevolg, de programma's die openstonden blijven open staan en toevallig was dat Internet Explorer met de website van het hostel in.
Om een lang verhaal kort te maken: het adres van het hostel was juist, maar de ingang ligt in een andere straat. Na eventjes zoeken waren we dan eindelijk op onze bestemming aangekomen. Na ons wat opgefrist te hebben gingen we eten, de tropische serres bezoeken, terrasje doen, wat rondwandelen, eten, terrasje doen, filmpje bekijken en slapen.
Op maandag zijn we dan de rest van de stad gaan bezoeken en vooral genieten van het mooie weer. Het was 25°C en dus ideaal om terrasjes te doen!
De foto's vind je hier.
groetjes,
Barbara & Xavier