Barbara schreef:
We zijn nu al een tijdje terug in het land, maar het werd tijd om toch het dagboek nog eens aan te vullen!
We moeten nog vertellen over ons laatste examen, onze trip naar Zakopane en onze terugreis.
Laten we beginnen met ons examen. De leerkracht Pools had in het begin gezegd dat we ons geen zorgen moesten maken over het examen, maar dat deed ik toch een beetje. Ik ben namelijk helemaal geen taalwonder!
Het examen was niet zo gemakkelijk, en we kregen onze punten pas een dag later. Maar tot onze grote vreugde kregen we elk een 5 op 5! Ik had MAAR 3 fouten gemaakt, en Xavier maakte er 5! Ik denk dat we nu dus gelijk staan in de gemaakte fouten!
Zaterdagmorgen, om 5u20, startte onze trip naar Zakopane, een stadje in het Tatra-gebergte, in het zuiden van Polen, vlakbij de grens van Slovakije. We gingen met de stadsbus naar het busstation en namen daar den “intercity-bus” voor zo'n 7u. Toen we aankwamen gingen we eerst op zoek naar ons Hostel. Het was een groot huis, iets buiten het centrum van de stad. We kregen een kamer, en die was helemaal bezet door onze groep, want we waren met 8 gekomen. (Jérémy uit Frankrijk, Karla en Norman uit Mexico, Vaiva uit Litouwen, Monika uit Roemenië en Neslehan uit Turkije.)
Daarna vertrokken we om het stadje te verkennen. Dat bleek heel toeristisch te zijn, met heel wat kraampjes in de straat, en daarna nog een marktje met dezelfde soort kraampjes waar ze ‘streekproducten' verkopen. Hoewel ‘streekproducten', sommige droegen wel een embleem ‘made in china'!
Om al voor de eerste keer de bergen in te trekken, namen we een ‘trein' de helling op. Dan deden we boven een wandeling van zo'n 3 km , en keerden we met een stoeltjeslift terug naar beneden. Het was jammer dat er heel veel mist was, we konden niet echt van het uitzicht genieten. De stoeltjeslift naar beneden was wel plezant, en lekker lang, zodat we daar rustig konden genieten en onze ogen de kost geven.
Na een interessant restaurantje te hebben gezocht en typisch Pools gegeten te hebben gingen we in het hostel spelletjes spelen. We vroegen er anderen van het Hostel bij om te kunnen ‘Weerwolven'. En dat speelden we tot laat op de avond.
Op zondag stond een wandeling in het Tatra-gebergte op het programma. We maakten ons op het gemak klaar, ontbeten allen samen, en vertrokken dan richting het nationaal park. We kregen gezelschap van 2 jongens uit de USA, een Australiër en 2 Engelse meisjes die ook in het hostel sliepen. Het eerste deel van de tocht was gemakkelijk. Na zo'n uurtje wandelen kwamen we aan een moeilijker en lastiger stuk. Het was ondertussen ook beginnen regenen. Het werd lastiger en lastiger, en we werden doornat. We bereikten de top op zo'n 1399 m boven het zeeniveau. Daarna gingen we terug, we moesten ons een beetje haasten want de Engels meisjes moesten hun trein halen. Het was een hele mooie afdaling. We zagen mooie riviertjes, mooie groene bomen, …
's Avonds waren we van plan om te barbecuen. Maar daar zijn we van afgestapt omdat we dan nog kolen en zo moesten kopen, en het begon ook opnieuw te regenen. Dus bakten we onze worstjes maar gewoon in de pan. We hebben gesmuld. En om de avond een beetje plezierig te maken haalden we nog eens het weerwolvenspel boven, en beschuldigden we nog eens lekker veel mensen! We gingen vroeg slapen, zodat we de volgende dag klaar waren voor een lange wandeling.
We vertrokken om 9 uur, kochten wat eten en drinken en vertrokken. Het weer zag er beter uit vandaag, maar nog niet super! We namen het zelfde beginstuk als gisteren, maar namen daarna een ander stuk. En dat was verschrikkelijk lastig. Ik stapte in stukken van 150 stappen en had Karla als bondgenoot (ondertussen hadden Jérémy en Monika ons verlaten om de bus te nemen in plaats van de trein om terug te keren naar Łódź). Toen we op een kruispunt waren beslisten Karla en ik om niet helemaal tot de top te gaan, maar een andere weg te nemen. We hebben de hele tijd door gebabbeld, over van alles en nog wat. Op een plaats waar ook Xavier en zijn groepje gingen langskomen maakten we een teken voor hen. Toen we zagen dat we bijna in het dorpje waren, deden we nog een extra tocht. Het was heel plezant. In het dorpje aten we Kebab, en gingen wat souvenirs kopen. Om daarna in het hotel een douche te nemen. Toen ik daarmee klaar was kwamen de anderen net binnen. Ze hadden met 3 de top ( 1894 m hoog!) van de berg bereikt, en ik was toch wel jaloers, en wat verdrietig. We zullen nog eens terug moeten gaan é!
We moesten ons beginnen haasten, onze trein vertrok om 19u05, en we hadden nog geen kaartjes. Karla en ik gingen kaartjes kopen, terwijl de anderen aten. De meneer van de inlichtingen lachte ons uit toen we zeiden dat we naar Łódź met de trein! We moesten 2 keer overstappen, maar dat wisten we op voorhand en kochten de kaartjes. Toen we op de trein stapten en ons begonnen te installeren in een slaapcoupé, kwam de conducteur op ons af, en zei dat we ergens anders moesten gaan zitten. We kregen een zitcoupé toegewezen, in tweede klasse. We zaten daar voorlopig goed. We installeerden ons goed. Na een half uurtje rijden stopte de trein in het station van ‘Nowy Targ'. We bleven zo'n 30 min. staan, maar dat stoorde ons niet want we hadden dat nog meegemaakt. Tot een bewakingsagente de deur van onze coupé opent en probeert te vertellen dat we nog 2 uur stil zullen staan, er was een ongeval gebeurt en we konden niet door. Jammer, maar ja. We beginnen dan maar wat spelletjes te spelen. Ongeveer 90 minuten later komt er terug iemand die zegt dat we pas 1u30 zullen vertrekken. (we stonden daar al van 19u30.) Dan beslissen we om te gaan slapen. De zetels kunnen in een slaapstand geschoven worden, we splitsen ons op en gingen liggen. Maar een uur later komt er plots iemand die zegt dat we moeten meekomen, en hij lijkt nogal gehaast. Wij nemen alles wat we hebben en krijgen dan toch een slaapcoupé ter beschikking. Het was ongeveer 24u00, en om 4u00 worden we wakker gemaakt. We gaan met de bus verder naar Kraków! Konden ze dat niet eerder bedacht hebben!!!!!! Rond 6u30 komen we aan in het station, en we wachten dan nog een uur voor de rechtstreekse trein naar Łódź. We kwamen aan in het station om 12u45, we namen de tram, de bus (we moesten meer dan 20 minuten wachten op een bus die normaal om de 7 minuten rijdt, alles sloeg blijkbaar tegen vandaag!) en we waren om 14u00 in de dormitory! En moe dat we waren!!!
Maar geen tijd om tot rust te komen! Want de volgende ochtend (woensdag) gingen we naar huis vertrekken. We moesten nog papieren in orde brengen, onze waarborg terug krijgen, alles opruimen, kuisen, auto laden, … Het was lastig. 's Avonds gingen we voor de laatste keer 't stad in. We aten op een terrasje, en werden later door onze erasmusvrienden vergezeld. Het werd heel gezellig, we dronken wat, we lachten, en keerden voor de laatste keer met de nachtbus naar huis. Toen was het nog nodig om de foto's van in Zakopane te delen, en afscheid te nemen. 't Is raar om te bedenken dat we die mensen misschien nooit meer gaan zien! We sliepen voor de laatste keer in ons kleine kamertje!
Na de laatste zaken te hebben geregeld en onze papieren te hebben opgehaald stapten we in onze volgestopte auto, en lieten we Łódź misschien wel voor altijd achter ons. Onderweg hadden we geen problemen, de grens passeerden we zonder te moeten wachten, en we aten in Frankfurt am Oder. Toen we dan op de GPS keken zagen we dat we als we doorreden om 23u00 zouden thuis zijn. En dus gingen we ervoor. We wisselden eens af, en de enige file die we hadden was wel binnen mijn 350 km van de 1400km!!!! Maar ja. Door nog een omleiding(de autostrade tussen Nederland en België was afgesloten en we moesten op landelijke wegen verder) en een paar korte stops kwamen we om 24u00 thuis aan. Het was een lange dag, en het deed echt deugd om terug in mijn eigen bedje te slapen.
We hebben ons goed geamuseerd op erasmus en kunnen het iedereen aanraden. We hebben ook een heleboel leuke mensen leren kennen die op korte tijd vrienden zijn geworden. Ooit zullen we ze allemaal eens opzoeken!
Erasmus zit erop.. Nu nog onze examens hier in België.
foto's van onze laatste uitstap vind je hier.
groetjes,
Barbara & Xavier